Vrijdag in de
namiddag begonnen de motorhomes al aan te komen op de parking van het Pachthof
Stroykens te Duisburg-Tervuren. Dit is een mooi gerestaureerde hoeve die nu
gebruikt wordt als ontmoetingsplaats met café, vergaderzalen, polyvalente zaal
in het centrum van Duisburg. Waarschijnlijk waren wij niet alleen onwetend over
deze streek, maar daar zou snel verandering in komen. Rond 16u30 was er voor de
vroe0ge aankomers al een wandeling van ongeveer 6 km voorzien. De weergoden
dwongen ons om de paraplu mee te nemen en zelfs om ze open te doen. Na een
kleine 500m stappen, klaarde het echter al op en kwam de zon er weer door. Het
was een mooie wandeling door het landelijke gebied van Duisburg. We mochten al
eens proeven van de glooiingen in het landschap, een voorproefje voor de rest
van het weekend. ’s Avonds werd het programma voorgesteld door Marie-Louise in
het café. Er moesten uiteraard ook nog heel wat nieuwtjes uitgewisseld worden
tussen de campingcaristen. Zaterdagmorgen scheen de zon al vroeg en maakten we
de fietsen klaar voor een eerste tochtje. Het leek wel of we Parijs – Roubaix
aan het fietsen waren, denderend over de kasseien. Boven op een hoogte gaf
Marie-Louise aanwijzingen om nog een extra helling aan te doen. Zij zei
overtuigend ‘rechts’ terwijl ze naar links gesticuleerde.
Welke richting
moet je dan uit??? Enkele wilden dit wel eens proberen en stelden even later
vast dat een helling van 18% toch wel behoorlijk steil is. Enfin, we kwamen
puffend aan bij het aardbeienbedrijf, waar de bedrijfsleider door zijn klare
uitleg nog maar eens bewees dat ‘lompe boeren’ niet meer bestaan. Je moet nogal
wat verstand hebben van biologie, chemie en techniek om een modern bedrijf
rendabel te houden en een goed product af te leveren. Na de middagpauze, en voor
heel wat een aardbeienmenu, trokken we weer per fiets op weg. Nu ging het de
andere richting uit, naar het Afrikamuseum. Hier kregen we dan heel wat uitleg
over het gebouw en de inhoud en werd ons ook duidelijk dat onze
voorvaderlijke
monarchen niet altijd zuinig omgingen met hun en andermans geld. Het museum is
nu aan vernieuwing en restauratie toe en zal weer heel wat opslokken van het
federaal budget. ’s Avonds werden we terug in het Pachthof verwacht voor een
barbecue, het was er opvallend stil terwijl men zich te goed deed aan vlees en
groenten. Iedereen had zich aan deze maaltijd kunnen verzadigen en rekende op
een goede nachtrust. Deze werd echter regelmatig verstoord door het vertrek van
andere feestvierders. Toch was iedereen weer opgewekt present om op zondagmorgen
naar het arboretum te fietsen en daar een mooie wandeling te maken
met hier en daar uitleg over de uitheemse bomen die er al 100 jaar geleden
geplant werden. Na een drankje en een foto voor de krant, namen we afscheid met
dankwoorden en felicitaties voor de inrichters Marie-Louise, Willy en Gilberte.
Noël en Annie